Pamięć o rozstrzelaniach Polaków
7 lipca 1944 roku to jedna z najbardziej tragicznych dat w historii okupowanego Radomia.
Tego dnia niemiecki okupant zamordował 30 młodych Polaków – członków Pomocniczej Służby Przeciwlotniczej (LHD). Byli to ludzie szkoleni do ratowania ofiar nalotów, gaszenia pożarów i udzielania pierwszej pomocy. Wielu z nich trafiło do tej służby, aby uniknąć wywózki na przymusowe roboty do III Rzeszy.
Po odkryciu materiałów konspiracyjnych Niemcy aresztowali 30 pełniących służbę mężczyzn. Jeszcze tego samego dnia zostali rozstrzelani w dwóch publicznych egzekucjach – na Starym Mieście oraz pod murem cmentarza przy ul. Limanowskiego. Ich ciała wywieziono i pogrzebano w zbiorowej mogile.
Cześć Ich Pamięci.

