W czasie powstania listopadowego, Iłża i jej okolice stały się areną zwycięskiej bitwy wojsk polskich z armią rosyjską.
Siłami polskimi dowodził gen. Samuel Józef Różycki, mający do dyspozycji około 1,5 tys. żołnierzy. Naprzeciw niego stanęło około 3 tys. Rosjan pod dowództwem gen. Ksenofonta Kwitnickiego.
Polacy wykorzystali zabudowę miasta i przygotowali zasadzkę. Część oddziałów pozorowała odwrót, wciągając Rosjan w głąb Iłży. Gdy rosyjscy jegrzy i kozacy dotarli na rynek, z okolicznych domów posypały się na nich salwy. Jednocześnie polskie oddziały obeszły miasto i uderzyły na przeciwnika z kilku stron.
Ciężkie walki toczyły się również w okolicach kościoła oraz w Wąwozie Zuchowieckim, gdzie polska jazda starła się z rosyjskimi dragonami. Według relacji powstańcy broniący pozycji przy kościele walczyli, śpiewając „Jeszcze Polska nie zginęła”.
Rosjanie nie wytrzymali polskiego uderzenia. Po śmierci części dowódców i znalezieniu się pod krzyżowym ogniem rozpoczęli odwrót w kierunku lasów za Chwałowicami.
Bitwa zakończyła się zwycięstwem powstańców. Gen. Różycki wykorzystał zamieszanie w szeregach przeciwnika i po zakończeniu walk swobodnie wycofał swoje oddziały w kierunku Szydłowca.
Także ziemia radomska ma swoje karty zapisane w historii Powstania Listopadowego. 
9 sierpnia 1831 – pamiętamy o zwycięstwie pod Iłżą.